Professional vanuit je hart voor liefdevolle en gelijkwaardige (jeugd)zorg, onderwijs en sociaal domein - met Mascha Struijk

#52 Jeugdzorg heeft mijn gezin uit elkaar gerukt - Astrid Bekmy (pleegouder en ouder | docent Nederlands)

"Jeugdzorg heeft mijn gezin uit elkaar gerukt"

In deze podcast deelt Astrid Bekmy over haar ervaringen met jeugdzorg als ouder en pleegouder. Deze ervaringen zijn niet positief: zij ervaart dat jeugdzorg haar gezin uit elkaar heeft gerukt. 

Dit gesprek gaat niet over het professionele oordeel, het gaat mij over de ervaringen van Astrid (en veel andere ouders). Ik vind het belangrijk dat wij naar deze verhalen luisteren en ons erdoor laten raken. Het kan áltijd beter.

Astrid is opgegroeid in Suriname, als 20-er naar Nederland gekomen en later weer teruggegaan naar Suriname. Toen haar zusje plotseling overleed, aarzelde zij geen moment en kwam terug naar Amsterdam om voor de achterblijvende kinderen te zorgen. Haar 3 jongste eigen kinderen kwamen natuurlijk mee.

Het is het allemaal heel anders gelopen dan zij had gehoopt. De zorg voor 6 kinderen in haar eentje is zwaar en hulpverlening probeert van verschillende kanten te ondersteunen. Helaas is het eindresultaat dat Astrid nu niet meer zorgt voor de kinderen van haar zus.

Astrid kijkt met veel verdriet, boosheid en wanhoop terug op hoe het proces is gelopen. Eerst werd er zeker wel naar haar geluisterd, maar op een gegeven moment is het haar ontglipt en sta je als pleegouder machteloos. Zelfs met gezag.

Door haar ervaringen te vertellen hoopt Astrid bij te dragen aan het verbeteren van de jeugdhulp. Natuurlijk is dit haar verhaal, maar het is het verhaal van veel meer ouders. 

Astrid is bereid door te praten naar aanleiding van deze podcast, je kunt contact met Astrid opnemen via mij :-)

 

 

 

#51 Iedereen 5% meer liefde en lef, en we hebben morgen een mooiere jeugdzorg

"5% meer liefde en lef, en we hebben morgen een mooiere jeugdzorg"

Je hebt mij dit wellicht wel eens horen zeggen, of iets soortgelijks. In deze podcast vertel ik wat ik hiermee bedoel door de verschillende elementen toe te lichten. 

Ben benieuwd: waarin zit jouw 5%?

#50 Als je in een goed restaurant eet onthoud je de fijne ervaring, dat wil je in het publiek domein toch ook? - Ester Wijnen (over partnergeweld | authentiek leiderschap | lid topvrouwen.nl)

"ls je in een goed restaurant eet onthoud je de fijne ervaring, dat wil je in het publiek domein toch ook?"

Woohoo de VIJFTIGSTE podcast !!! Dank je wel dat je luistert, want dan heb ik reden om de podcast te maken :-)

 

Dit lange gesprek met Ester Wijnen bestaat eigenlijk uit twee delen.

Het eerste half uur praten we over werken vanuit je hart. Wat betekent dat en is het hetzelfde als Werken vanuit de bedoeling? Wat speelt er binnen organisaties, wat maakt het soms zo lastig?

Als organisatie-adviseur heeft Ester veel sectoren in het publiek domein gezien. Zij ziet dezelfde thema's in Wonen, Welzijn, Zorg en Onderwijs. De kracht van het systeem is groot, het is moeilijk voor individuele professionals om het anders te doen. Toch begint het bij jezelf. Wie jij bent, wat wil je anders doen. Wacht niet op tot je ruimte krijgt maar creëer het zelf.

Het tweede halfuur praten we over partnergeweld. Ester heeft hier zelf lang geleden mee te maken gehad en is hier pas vorig jaar over gaan vertellen. Partnergeweld wordt nog vaak niet herkend door de hulpverlening. Zeker ook bijvoorbeeld als de ouders gescheiden zijn en de patronen uit de relatie doorspelen. Er ontstaat een zgn 'vechtscheiding', waarbij de ene ouder vanuit dat relatiepatroon macht heeft over de andere ouder.

Ester geeft praktische tips over wanneer je alert moet zijn. En zij deelt welk advies zij ouders in die situatie meegeeft om maar niet de schijn tegen te hebben. Ik schrok toen zij dit vertelde en herken het helaas ook uit de praktijk dat het zo gaat. Omdat ik ook de machteloosheid van hulpverleners zie om in deze situaties  het goede te doen.

Ester is bezig met een boek over haar ervaringen, maar vooral ook over wat het met haar heeft gedaan en waar ze nu staat.

#49 Jullie luisteren niet !!! - Jennifer Ebecilio (Jeugdbeschermer | Jeugdhulpnetwerk)

"Jullie luisteren niet !!!"

Jennifer Ebecilio maakte vier jaar geleden de overstap van organisatie-adviseur binnen de zakelijke wereld naar een baan als pedagogisch medewerker binnen de jeugdzorg. Nu werkt ze als jeugdbeschermer.

* klein dingetje met geluid: mijn stem echoot een deel van het gesprek. Bij Jennifer klinkt het gelukkig goed *

We praten over haar ervaringen als professional die van buitenaf de jeugdsector binnenkomt. Hoe heeft zij haar weg gevonden, wat valt haar op? 

Het is een boeiend gesprek over de reis van hoofd naar hart, die ook Jennifer heeft gemaakt. Over de ervaring die voor haar cruciaal was om dingen anders te willen doen. Dat ze veel dingen heeft zien gebeuren waarvan ze dacht 'dit kan echt niet'. En dat ze nog heel veel aan het leren is, nu ook weer als jeugdbeschermer. 

We praten over de cultuur van onze jeugdsector, met de visie van een ervaren arbeids- en organisatiepsycholoog. Dingen die voor ons soms vanzelfsprekend zijn geworden vallen op als je met een frisse blik kijkt. En Jennifer is vrij uitgesproken: we moeten beginnen met beter luisteren, naar jongeren, naar ouders en naar elkaar. Niet alles beter weten, meer verbinden en samenwerken.

 

 

 

 

 

 

#48 Deze jongens zijn met een groter doel op pad gegaan - over de kracht van Alleenstaande Minderjarige Vreemdelingen - Suzanne Koeman (Jeugdformaat)

"Deze jongens zijn met een groter doel op pad gegaan"

Suzanne Koeman heeft haar hart verpand aan de Alleenstaande Minderjarige Vreemdelingen en wil heel graag haar ervaringen met ons delen. Vooral ook dat zij zelf zo veel geleerd heeft van deze jongeren. 

Het gesprek zit vol met informatie over de achtergrond en de situatie van deze zogenoemde 'AMV's'. Over hun achtergrond, de procedures en wat er allemaal geregeld moet worden. 

We praten over zelf mogen shinen in je leven of kiezen voor wat voor je familie belangrijk is,  over veerkracht, hechting en trauma's, over bij elkaar in bed slapen, het in sneltreinvaart kennis laten maken met de Nederlandse maatschappij zodat het ook goed blijft gaan als de jongeren elders gaan wonen. 

Belangrijk onderwerp is de gezinshereniging, want veel van deze jongeren zijn vooruit gestuurd om een veilige plek voor hun familie te vinden. Gezinshereniging is dan ook het doel van veel jongeren, maar brengt veel spanning met zich mee. En als het gezin dan uiteindelijk in Nederland is, is het ook weer echt aan elkaar wennen.

Suzanne vertelt hoe ze de afgelopen 5 jaar een rijker mens geworden en een rijkere hulpverlener is geworden. Wij kunnen zoveel van deze jongeren leren!

Ik hoop dat je geraakt wordt door haar verhaal. Deze groep is best onzichtbaar en zij verdienen onze steun.

#47 Sterker door ellende (PTG) en de jeugdzorg - Greet Vonk (Et Emergo)

"Sterker door ellende (PTG) en de jeugdzorg"

Greet Vonk is eerder te gast geweest in deze podcast, aflevering 10. Mijn eerste kennismaking met het gedachtegoed van PostTraumatische Groei. Ik ben daar zo enthousiast over dat we er een vervolg aan geven in deze aflevering én met inspiratiesessies speciaal voor jeugdwerkers.

PTG biedt een ander perspectief op trauma en ellende. Het geeft hoop dat het beter kán worden. Precies dat hoopgevend perspectief gun ik ieder kind, iedere jongere, ouder én professional in onze mooie sector. Omdat het bij trauma, zeker complex trauma, nogal eens voelt dat het onmogelijk is om een mooi leven te hebben.  

De missie van Greet en Anja is om PTG bekender te maken dan PTSS - en die missie ondersteun ik van harte.

Daarom organiseren we een aantal inspiratiesessies speciaal voor jeugdwerkers. Je kunt je aanmelden op https://sterker-door-ellende.nl/inspiratiesessies/inspiratiesessie-posttraumatische-groei-ptg-sterker-door-ellende-jeugdzorg/

 

 

 

#46 Is een Porsche Off the record? - Teije Koopmans (klinisch psycholoog | Valk) en Gunou Mahmoud (ervaringsdeskundige | voorzitter cliëntenraad Youz)

"Is een Porsche Off the record?"

Teije Koopmans is klinisch psycholoog en was de hoofdbehandelaar van Gunou Mahmoud in de kinder- en jeugdpsychiatrie. In deze primeur van een podcast met twee gasten praten we over wat echt verschil maakt. 

Sleutelverhaal is het verhaal van de Porsche. Wat Teije toen deed heeft ervoor gezorgd dat Gunou voorzichtig weer vertrouwen kreeg in hulpverleners, althans in Teije. Voor haar was dat een kantelpunt in haar leven.

We praten over binnen en buiten de lijntjes/ protocollen, hoe het voelt om vanuit je hart te werken als professional, hoe een jongere dat ervaart. 

Heel tof: Teije wil een boek uitbrengen met 50 mooie voorbeelden van interventies buiten de protocollen. Titel: Off the Record. Omdat dat zeker zo vaak verschil maakt als het protocol zelf. Daarvoor is hij op zoek naar mooie verhalen. 

Heb jij zo'n mooi verhaal, laat het dan zeker weten! In de tekst op de website gaat het alleen over de GGz maar zoals Teije ook in de podcast vertelt hoeft dat helemaal niet en gaat het om de breedte van begeleiding/ behandeling dus ook over de jeugdzorg. Mocht je twijfelen of jouw verhaal wel bijzonder genoeg is, neem dan zeker ook even contact op met Teije (of eventueel met Gunou of mij).

IN MEMORIAM - Teije is in december 2022 overleden. Hij werd 41 jaar.

https://www.prelum.nl/off-the-recor

#45 We gingen gewoon voor kinderen zorgen - Alex de Bokx (oprichter Dushi)

"We gingen gewoon voor kinderen zorgen"

Alex de Bokx werkte als jonge man in de horeca/ evenementenbranche en hij rolde het weekend-pleegouderschap in. De manier waarop hij dat deed is de basis van wat later Dushi is gaan heten: kinderen een thuis bieden en het leven vieren.

We praten over het pad van de kinderen volgen en gewoon er-zijn, ook als het moeilijk wordt, dat boos worden erbij hoort, over het leven leven.

Over dat als je er wilt zijn voor de kinderen, dat je dan jezelf goed moet kennen en het zelf moet doorleven. Dat je als volwassene wel moet snappen hoe het voor de kinderen is, omdat je ze anders niet kunt helpen. Dat voor dit thema veel te weinig aandacht is, omdat we opgeleid worden om te doen, te handelen, te oordelen. 

Dushi stelt het samen leven centraal vanuit de overtuiging dat daarin de grootste helende kracht zit. Pas vanuit rust kunnen mensen weer gaan groeien, en dat geldt dus ook voor kinderen. Zeker als die al op veel verschillende plekken zijn geweest. Ook praten we over de reden dat Dushi kiest voor kleine teams in plaats van 1-2 vaste volwassenen.

In dit gesprek vertelt Alex ook veel over zijn eigen reis, dat hij pas laat echt volwassen is geworden en wat dat hem heeft gebracht. Dat zijn niet-zorg-achtergrond dit misschien wel allemaal mogelijk heeft gemaakt. En dat maakt het soms lastig in het systeem.

Door de groei van Dushi is er meer verbondenheid gekomen met het systeem en dat is juist mooi. Want: er kan veel meer dan veel mensen denken. En dat is wat Alex graag met de wereld wil delen. 

We praten ook over voorloper zijn en dat het misschien allemaal makkelijk lijkt te gaan maar dat dat zeker niet altijd zo is. Dat je lef nodig hebt om ook in de stormen te blijven staan. Over een missie die groter is dan jezelf. Hoe mooi het is als je je pad volgt vanuit je hart.

En nog veel meer... Luister dit enorm inspirerende gesprek en laat weten wat je eruit haalt!

Meer info vind je op www.dushihuis.nl

 

#44 Bij ons bestaat geen kerngezin, de hulpverlening is veel te westers georiënteerd - Shantal Holwijn (SAVE | Adviesbureau Van Montfoort)

"Bij ons bestaat geen kerngezin, de hulpverlening is veel te westers georienteerd"

Shantal Holwijn werkt al bijna 25 jaar in de jeugdsector, al ruim 10 jaar als jeugdbeschermer. Ze besefte steeds meer dat we in de jeugdzorg te weinig doen met de culturele verschillen, en daarmee vaak geen recht doen aan gezinnen met een niet-westerse achtergrond.

Shantal kwam als baby vanuit Suriname naar Nederland en is dus in Nederland opgegroeid. Maar wel met een Surinaamse opvoeding. Als je het wereldwijd bekijkt heb je 'the west and the rest', de piramides van Maslow en Pinto. 

We praten over wat dit betekent. Andere verhoudingen, andere dingen die belangrijk zijn, andere beleefdheidsnormen, andere straffen. Als je die met je eigen bril beoordeelt, kun je een gezin of een jongere niet verder helpen. Het is belangrijk om vragen te stellen zodat je weet hoe het in een gezin gaat. En daarna nog meer vragen te stellen om te proberen de leefwereld van de ander te begrijpen. 

Mooi voorbeeld daarvan is dat de hulpverlening uitgaat van het kerngezin: de ouders en de kinderen. Maar in veel samenlevingen bestáát er geen kerngezin, de verhoudingen binnen de familie bepalen wie je aan tafel moet hebben om beweging te krijgen. Soms een broer, soms een oom of een oma. Dan pas kun je verbinding krijgen en verandering bereiken. Als je je beperkt tot het kerngezin doe je het gezin tekort en bereik je niet wat je zou willen bereiken.

Op het eind van het gesprek hebben we het nog even over de betekenis van eten, maar dat zou een podcast op zich kunnen zijn. Want het verschil tussen hoe 'wij kaaskoppen' dat doen en hoe dat in het grootste deel van de wereld gaat is enorm groot. Die kennis zou ons kunnen helpen om de hulpverlening beter te laten aansluiten bij de gezinnen die het nodig hebben.

Ga je mee verdwalen,  samen weten we de weg. Heb vertrouwen, stel vragen, wees niet bang, zorg voor de verbinding. 

 

#43 Ik stuur alle ouders elke ochtend een appje - Monique Bollen-Barning (pedagogisch medewerker bij Jeugdformaat)

Monique Bollen werkt al zo'n 20 jaar als pedagogisch medewerker en deelt met ons hoe zij zich steeds meer is gaan realiseren dat zij niet zo belangrijk is. 

Vrijwel alle jongeren op de groep hebben een vader en/ of een moeder die van ze houdt en die wil dat het goed met ze gaat. Maar heel vaak is hun invloed op en betrokkenheid bij het dagelijks leven van hun kind geminimaliseerd. En daarmee wordt de afstand tussen kinderen en ouders veel te groot.

Monique deelt prachtige voorbeelden om te laten zien dat ouders altijd ouders blijven, en hoe wij hen die plek ook kunnen laten houden - zelfs als een kind uit huis geplaatst is. Lukt dat altijd? Nee. Maar wel vaak. Door op een andere manier samen te werken met ouders. 

We praten over haar eigen verhaal, hoe moeder worden haar werk veranderd heeft, wat er gebeurde toen ze 'aan de andere kant van de tafel zat' bij Veilig Thuis. Over aandacht geven aan wat er wél is en goed gaat, over dat gedoe en ruzies nu eenmaal bij een gezin horen en dat dat meer als uitgangspunt genomen zou moeten worden.

Luister dit zeer inspirerende gesprek en deel het vooral ook met de groepswerkers in je organisatie of in je netwerk. Het geeft concrete handvatten om het contact tussen ouders en kinderen op een niet-therapeutische manier te verbeteren.